Τελική Διακήρυξη Διεθνούς Μπριγάδας Αλληλεγγύης "65 Xρόνια Aγάπης για την Κούβα"
Εμείς, οι μπριγαδιστές/ στριες, από οργανώσεις φιλίας και αλληλεγγύης, κοινωνικά, συνδικαλιστικά και πολιτικά κινήματα, προερχόμενοι από Γερμανία, Αυστραλία, Αυστρία, Μπαχάμες, Βραζιλία, Χιλή, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Δανία, Εκουαδόρ, Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Ελλάδα, Ονδούρα , Ιταλία, Ιαπωνία, Λουξεμβούργο, Μαρτινίκα, Μεξικό, Παναμά, Καταλανικές Χώρες, Περού, Ρωσία, Σουηδία και Βενεζουέλα, που συγκεντρωθήκαμε στην Αβάνα στο πλαίσιο της 65ης επετείου από την ίδρυση του Κουβανικού Ινστιτούτου Φιλίας των Λαών (ICAP) και των 67 χρόνων της νίκης της Κουβανικής Επανάστασης, καθώς επίσης αποτελώντας κομμάτι του “Διεθνούς Μαραθωνίου Αγάπης για την Κούβα” και του έτους της Εκατονταετίας από τη γέννηση του Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο Ρους, καθοδηγούμενοι από τα ιδεώδη της ελευθερίας, της ειρήνης, της κυριαρχίας, της ενότητας και της ενσωμάτωσης των λαών, σε διεθνιστική αλληλεγγύη με τους αδελφούς μας της Δημοκρατίας της Κούβας.
Συντασσόμαστε και χαιρετίζουμε:
- Τις αρχές της Κουβανικής Επανάστασης, θεμελιωμένες στην αξιοπρέπεια, τον ανθρωπισμό, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ελευθερία, την ισότητα, τη διεθνιστική αλληλεγγύη, το αντιμπεριαλισμό, τον πατριωτισμό, την ανιδιοτέλεια και, κυρίως, την αδιάρρηκτη ενότητα του λαού της, που αποτελούν παράδειγμα για τα έθνη που αντιπροσωπεύονται εδώ.
- Τη συνέχεια του πνεύματος της Κουβανικής Επανάστασης -κάτω από την ηγεσία του ομμουνιστικού Κόμματος Κούβας και των ιδανικών του Χοσέ Μαρτί, Φιντέλ, Ραούλ και του Τσε-, που είναι έκδηλα στη συμμετοχή και την αντίσταση του κουβανικού λαού, απέναντι στις συνεχείς και συστηματικές επιθέσεις του ιμπεριαλισμού και των συμμάχων του, μαζί με την έκφραση του δημοκρατικού χαρακτήρα του πολιτικού της συστήματος και του μη αναστρέψιμου σοσιαλιστικού της συστήματος, που θεμελιώνεται στην ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την ελεύθερη διάθεση των λαών.
- Τις προσπάθειες που πραγματοποιούνται από τον λαό και την κυβέρνηση της Κούβας, για τη διασφάλιση του δικαιώματος στην ανάπτυξη όλης της κοινωνίας, διατηρώντας τις βασικές κατακτήσεις τους στον τομέα της υγείας, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και της διεύρυνσης και άλλων χειραφετήσεων της ταυτότητας και του φύλλου, παρά τις απάνθρωπες επιπτώσεις των εξαναγκαστικών μονομερών μέτρων και του εγκληματικού αποκλεισμού των Ηνωμένων Πολιτειών.
- Τις αλληλέγγυες δράσεις που πραγματοποιούνται εδώ και 65 χρόνια από το Κουβανικό Ινστιτούτο Φιλίας των Λαών (ICAP), που ιδρύθηκε από τον Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο Ρους, στις 30 Δεκεμβρίου 1960, το οποίο αναπτύσσει τη διπλωματία των λαών και την αλληλεγγύη μέσω συνδέσμων, επιτροπών και οργανώσεων συντονισμού της φιλίας σε όλον τον κόσμο.
1. Την εχθρική πολιτική και την πολιτική υψίστης πίεσης του γενοκτόνου αποκλεισμού των Ηνωμένων Πολιτειών ενάντια στην Κούβα που επιδιώκει να προκαλέσει ασφυξία στην οικονομία του νησιού και να κατηγορήσει για αυτό την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα της Κούβας. Επίσης καταδικάζουμε την εξω-εδαφικότητα του αποκλεισμού, της οποίας η εφαρμογή αρνείται το δικαίωμα όλων των χωρών να ανταλλάσουν και να εμπορεύονται ελεύθερα με την Κούβα.
2. Την ένταξη της Κούβας στην αυθαίρετη και μονομερή λίστα των χωρών που υποτίθεται πως προωθούν την τρομοκρατία, γεγονός που επιδεινώνει τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, η οποία περιθωριοποιεί το νησί από το δικαίωμά του στην ανάπτυξη, στην διεθνή συνεργασία και σε μια δίκαιη και ισότιμη εμπορική και χρηματοπιστωτική ανταλλαγή.
3. Την παράνομη κατοχή του Κόλπου του Γουαντάναμο και την παρουσία της ναυτικής βάσης των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 1903, που παραβιάζει ανοιχτά την εθνική κυριαρχία της Κούβας, προκαλεί τη διεθνή νομιμότητα και τη μετατρέπει σε μέρος μιας στρατηγικής διεθνούς ελέγχου, μέσω των 800 και πάνω βορειοαμερικανικών στρατιωτικών βάσεων σε όλον τον κόσμο.
4. Την επίμονη ιμπεριαλιστική και επεμβατική πολιτική ενάντια στους λαούς μας στη Λατινική Αμερική, όπου αναβιώνει το “Δόγμα Μονρό”, μέσω ενός μιντιακού, οικονομικού, εμπορικού και χρηματοπιστωτικού πολέμου ενάντια στην Κούβα, καθώς και τις παράνομες ενέργειες και απειλές ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής επέμβασης, που εκφράζονται από τη Διοίκηση Τραμπ ενάντια στην Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας, που περιλαμβάνει σαμποτάζ, λεηλασία και πειρατεία, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο με στόχο την κατάρρευση και την καταστροφή της Μπολιβαριανής Επανάστασης και αποπειρώνται ενάντια στην περιφερειακή σταθερότητα και ειρήνη, παρά τη Διακήρυξη της Κοινότητας των Λατινοαμερικανικών Κρατών και της Καραϊβικής (CELAC), που υιοθετήθηκε στην Αβάνα το 2014, και ανακηρύσσει την Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, ως Ζώνη Ειρήνης.
5. Την οικονομική, χρηματοπιστωτική και στρατιωτική βοήθεια εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών στο σιωνιστικό καθεστώς του Ισραήλ που συνεχίζει και εμβαθύνει την πολιτική της εξολόθρευσης, της εθνικής κάθαρσης και της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού στη Λωρίδα της Γάζας, τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, καθώς και τις μόνιμες στρατιωτικές επιθέσεις που επιχειρούνται από τον σιωνισμό ενάντια στο Ιράν, το Λίβανο, τη Συρία και την Υεμένη.
6. Τις στρατιωτικές ενέργειες και τα μονομερή εξαναγκαστικά μέτρα των Ηνωμένων Πολιτειών ενάντια στη Ρωσία, για την υποτιθέμενη εδαφική διαμάχη με την Ουκρανία, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για άλλη μια από τις στρατιωτικές επιθέσεις που αναλαμβάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέσω των χωρών που αποτελούν τον Οργανισμό του Συμφώνου της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προσκολλάται στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.
7. Τις στρατιωτικές απειλές, τον οικονομικό, χρηματοπιστωτικό και τεχνολογικό πόλεμο των Ηνωμένων Πολιτειών ενάντια στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, όπου προσπαθούν να δεσμεύσουν και να κινητοποιήσουν τρίτες χώρες προς όφελος των παγκόσμιων και περιφερειακών γεωπολιτικών συμφερόντων τους.
9. Τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις νεοαποικιακές πρακτικές, την κατοχή, την απογύμνωση και την απεμπόληση των λαών που αγωνίζονται για να κατακτήσουν την πλήρη ανεξαρτησία και κυριαρχία τους και την άσκηση του δικαιώματός τους στην ελεύθερη διάθεση, μεταξύ αυτών η Παλαιστίνη, η Δυτική Σαχάρα και οι λαοί που αποτελούν τη Συνομοσπονδία των Κρατών του Σαχέλ.
Για αυτούς τους λόγους, οι συμμετέχοντες/ σες στη Διεθνή Μπριγάδα “65 Χρόνια Αγάπης για την Κούβα” :
1. Απαιτούμε την άμεση άρση του απάνθρωπου, εγκληματικού και γενοκτόνου οικονομικού, χρηματοπιστωτικού και εμπορικού αποκλεισμού που επιβάλλεται στην Κούβα από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών και ταυτόχρονα απαιτούμε από τις κυβερνήσεις μας να συντάξουν νόμους αντίδοτα στην εξω-εδαφικότητα του αποκλεισμού ή να εφαρμόσουν αυτούς που ήδη υπάρχουν, προστατεύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών τους.
2. Καταγγέλλουμε την κατοχή της Ναυτικής Βάσης του Γουαντάναμο που αποπειράται ενάντια στην εθνική κυριαρχία της Κούβας και δεσμευόμαστε να προωθήσουμε πρωτοβουλίες που να βάζουν τέλος στις στρατιωτικές βάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ στα εδάφη μας.
3. Συντασσόμαστε με τις νόμιμες διεκδικήσεις του Παλαιστινιακού λαού και των αναφαίρετων δικαιωμάτων του, μεταξύ αυτών το δικαίωμα στη επιστροφή και στην ελεύθερη διάθεση και ταυτόχρονα δεσμευόμαστε να κινητοποιούμαστε σταθερά και δημόσια για την παλαιστινιακή υπόθεση.
4. Δεσμευόμαστε να ενισχύσουμε και να ανανεώσουμε ηλικιακά το κίνημα της διεθνούς αλληλεγγύης, μέσω της συμμετοχής στις Διεθνείς Μπριγάδες και σε όλες τις δραστηριότητες που οργανώνονται από το ICAP.
5. Θα προωθήσουμε τον αγώνα ενάντια στην παραπληροφόρηση, διαδίδοντας την κουβανική πραγματικότητα, τα επιτεύγματά της και τις προκλήσεις, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας.
6. Επαναλαμβάνουμε τη δέσμευσή μας στην προώθηση της συμμετοχής των χωρών μας σε όλες τις δραστηριότητες για την Εκατονταετία από τη γέννηση του Comandante en Jefe Φιντέλ Κάστρο Ρους, το 2026.
7. Καλούμε στη συνέχιση της καμπάνιας “Παγκόσμιος Μαραθώνιος Αγάπης για την Κούβα” και/ ή παρόμοιες πρωτοβουλίες στην περιοχή μας και τις αδελφές ηπείρους, όπως π.χ. το UnBlock Cuba.
8. Ανανεώνουμε την αναγνώρισή μας στη δουλειά που εκτυλίσσει το ICAP, τα τελευταία 65 χρόνια, ως μια έκφραση της βαθιάς αλληλεγγύης της Κούβας με τον αγώνα των λαών. Κατά τον ίδιο τρόπο, ευχαριστούμε για το έναυσμα και την έμπνευση που λαμβάνουμε συνεχώς από τη δουλειά του.
Αυτή είναι η στιγμή να σταθεροποιήσουμε μια αντιμπεριαλιστική ενότητα για να αντισταθούμε και να νικήσουμε τις αντιξοότητες, τον μοναδικό δρόμο που θα πρέπει να μας οδηγήσει “στις μεγάλες λεωφόρους απ’ όπου περνά ο ελεύθερος άνθρωπος για να οικοδομήσει μια καλύτερη κοινωνία”.
Ζήτω η 67η Επέτειος της Κουβανικής Επανάστασης!
Ζήτω η 65η Επέτειος του Κουβανικού Ινστιτούτου Φιλίας των Λαών!
Καϊμίτο, Αρτεμίσα, 2 Ιανουαρίου 2026
